Hegoak ebaki banizkio
Nerea izango zen,
Ez zuen aldegingo.
Hegoak ebaki banizkio
Nerea izango zen,
Ez zuen aldegingo.

Bainan, honela
Ez zen gehiago txoria izango
Bainan, honela
Ez zen gehiago txoria izango

Eta nik…
Txoria nuen maite.
Eta nik…
Txoria nuen maite.

Hegoak ebaki banizkio
Nerea izango zen,
Ez zuen aldegingo.

Bainan, honela
Ez zen gehiago txoria izango
Bainan, honela
Ez zen gehiago txoria izango

Eta nik…
Txoria nuen maite.
Eta nik…
Txoria nuen maite.

Txoria Txori (L’ocell és ocell en català) és un poema basc escrit per Joxean Artze el 1957. Mikel Laboa al 1968 va crear una melodia adaptada a aquest poema i amb gran èxit va publicar la cançó a l’àlbum de 1974 Bat-Hiru.

Artze tenia 25 anys quan va escriure aquest poema que tracta sobre la llibertat i sobre la possessió, el domini i el respecte entre les persones i animals. Existeix un dilema, quan s’estima una persona (o un animal) cal triar entre lligar la persona i posseir-la com si fos una au en una gàbia, amb la qual cosa deixa de ser l’au que ens fascina, o bé estimar la persona com és, gaudint de la seva forma de ser natural, i respectant-la, de manera que si vol anar-se’n, en qualsevol moment pugui anar-se’n.

Em D Em
Hegoak ebaki banizkio
D Em
Neria izango zen
D Em
Ez zuen aldegingo
Em D Em
Hegoak ebaki banizkio
D Em
Neria izango zen
D Em
Ez zuen aldegingo

G D
Bainan, honela
Em G D
Ez zen gehiago txoria izango
G D
Bainan, honela
Em G D
Ez zen gehiago txoria izango

Em D Em
Eta nik…txoria nuen maite
Em D Em
Eta nik…txoria nuen maite
Em D Em
Hegoak ebaki banizkio
D Em
Neria izango zen
D Em
Ez zuen aldegingo
Em D Em
Hegoak ebaki banizkio
D Em
Neria izango zen
D Em
Ez zuen aldegingo

G D
Bainan, honela
Em G D
Ez zen gehiago txoria izango
G D
Bainan, honela
Em G D
Ez zen gehiago txoria izango

Em D Em
Eta nik…txoria nuen maite
Em D Em
Eta nik…txoria nuen maite